Dit hier zal één van de meest controversiële stukken zijn die ik zal schrijven. Graag leg ik hierbij mijn eigen interpretatie van de wereld om me heen neer over het onderwerp homo-acceptatie en waarom te veel acceptatie gelukkige relaties tussen de man en de vrouw ondermijnt. Hierbij wil ik beginnen met wat voor mij het beginnende punt is: Wat is er nodig om homo-acceptatie volledig te maken? Wat we nu hebben is namelijk niet genoeg volgens bepaalde activisten. Anders was er geen reden om er nog belangenorganisaties en jaarlijkse feesten te houden. Graag hieronder eerst mijn theorie over sociale acceptatie, gevolgd door mijn uitleg waarom totale acceptatie onwenselijk is.
De gradaties van acceptatie
Zelf zie ik acceptatie in een gradatie. De eerste graad hierin is non-acceptatie. Hierin wordt het alleen geaccepteerd door actieve gebruikers van een bepaalde norm. Iets wat nog in dit stadium zit is pedofilie. Personen die geen pedofiel zijn, en zelfs sommige pedofielen, hebben geen compassie voor de denkwijze en acties van pedofielen. De tweede stap is gedoging. In deze graad is een bepaalde norm present binnen een redelijke groep en is de rest van de maatschappij er van bekend. Als de maatschappij in het breed niet actief vecht tegen deze kleinere groep wordt het gedoogd. Denk hierbij aan cosplayers, een groep die in zijn geheel wat opmerkelijk wordt gezien, maar wanneer de persoonlijke lijk korter is acceptatie vaker voorkomt. De derde stap is tolerantie. In deze stap is de norm bekend, getolereerd en wordt het daarbovenop nog gezien als een goede norm door een meerderheid binnen de bredere maatschappij, maar is het nog steeds een minderheid die de norm vasthoudt. Denk hierbij aan klimaat activisten. Hoewel een meerderheid van de bevolking niet zal demonstreren komt er wel veel sympathie uit de bredere maatschappij. Dan is er nog de laatste graad: integratie. Hierin is de norm opgepakt door een meerderheid van de bevolking en is het dus meer een standaard dan een norm. Denk hierbij aan een carrière hebben, iets wat eerst vooral voor mannen was bedoeld maar nu toegankelijk is voor de meeste mensen.
De status en gevolgen van de huidige acceptatie
Dus waarin valt de homo-acceptatie? Dit is iets wat op het moment valt onder tolerantie. Dit is naar mijn mening de plek waar het voor altijd zal moeten blijven. Toch zijn er die deze norm willen doorzetten naar de vierde fase: Integratie. In deze fase zou een meerderheid van de mensen volledig, deels of in kleine mate homo zijn. Klinkt bekend? Dit is het streven van de huidige groep mensen die strijden tegen de gender tweedeling. Dus hoe heeft dit impact op het geluk dat mensen hebben in hetero relaties? Hierbij komen twee dingen naar boven: competitie en jaloezie.
Competitie en jaloezie zijn twee dingen die voortvloeien uit de integratie van homorelaties in de maatschappij. Elk potentieel partner die jij hebt is in deze maatschappij namelijk vaker dan niet geneigd om buiten een heteronormatieve seksualiteit te vallen. Dit betekent dat een partner die jij zou moeten kunnen vertrouwen een meertal aan potentiële partners heeft. Dit wekt in mensen vaker dan niet jaloezie op, zoals nu al gebeurd wanneer je partner veel persoonlijke relaties zou hebben met het andere geslacht. Uit deze jaloezie kan op langere termijn een gevoel van competitie komen. Dit komt door de bredere selectie die je partner heeft, wat jouw kansen verkleint. Dit wil niet goedpraten dat dit goed gedrag is; dit is gedrag wat vloeit uit onzekerheid en onvertrouwen. Dit wordt hier alleen benoemd omdat dit voor een groot deel van de mensen op een bepaald niveau mee te maken zal hebben.
Conclusie
In mijn eigen beleving van de wereld zijn wij al voldoende op weg in het integreren van homo’s in de maatschappij. Ik zie grote nadelen in het verder laten integreren voor hetero relaties. Daarom ben ik tegen verdere integratie naar fase 4. Voor nu wens ik jullie een fijne dag verder!
Zeverdung
Parttime Filosoof 