Twintig posts later…

Welkom bij post nummer twintig! De afgelopen tien weken heb ik tweemaal per week een post geschreven over wat mij bezig houdt en hield in de afgelopen maanden. Maar nu mijn eigen ideeënboekje op is en mijn dagelijkse leven in een enorme routine is gevallen betekent het dat ik voor vandaag geen post heb om te schrijven. Deze mijlpaal zat er al een tijdje aan te komen maar nu is het er ook echt. Daarom wil ik voorstellen om mijn manier van onderwerpen kiezen een beetje aan te passen.

Vanaf komende maandag zal ik op de maandag een nieuwsartikel van de week er voor behandelen. Ik heb dit eerder gedaan met een artikel over eergeweld en vond daar veel voldoening uit. Daarom zou ik dat vaker willen doen. Voor de donderdag zou ik het liefst mijn normale onderwerpen behandelen. Er zijn nog steeds onderwerpen om te behandelen, zoals de opkomst van mentale kwalen, de komende arbeids crisis door vergrijzing, militarisme, nationalisme en een definitieve post over mijn probleem met modern feminisme.

Voor vandaag dus geen echte post. Wel zou ik het willen eindigen met een vraag om over te denken. Stel je voor dat je in een geluidsdichte kamer zonder ramen zit. Buiten is het aan het regenen. Omdat jij dit niet kan ervaren, geloof jij niet dat het aan het regenen is. Als ik naar jouw situatie kijk kan ik zeggen: ‘Het regent, maar jij gelooft dit niet.’ Dit is een prima uitspraak om te maken. Stel dat jij mij dit hoort zeggen. Als jij daarna zou zeggen: ‘Het regent, maar dat geloof ik niet.’ zou dat een geheel idiote zin zijn om te zeggen. Dus waarom is het idioot om iets waar over jezelf te zeggen?

Zeverdung

Plaats een reactie