Vandaag zou ik het willen hebben over de geschiedenis van mentale stoornissen. Graag ga ik langs het gebruik van mentale stoornissen om mensen te labelen door de geschiedenis heen, hoe zich dat voortzet in onze tijd en wat te doen aan het groeiende aantal mensen met een mentale aandoening. Hierin zal ik sommige stoornissen bij naam benoemen. Weet dat omdat dit in een historische context wordt geschreven deze naam niet altijd overeenkomt met de moderne definitie.
Historie van opgelegde aandoeningen
Door de geschiedenis heen is er sporadisch gebruik gemaakt van mentale stoornissen. Dit is uitermate veel gedaan door de machthebbers in een gebied om de bevolking onder een bepaalde duim te houden. Het eerste voorbeeld dat hierbij naar voren kwam voor mij waren kerkleiders in middeleeuws Europa. Wanneer iemand niet geloofde in God of dat de koning was aangewezen door God werd deze persoon mentaal gestoord verklaard. Hierbij kwam een aanklacht van demonische krachten die werkten in deze persoon. Dit was reden genoeg om deze mensen publiekelijk te verbranden om de wereld en henzelf zo te redden van deze demonen. Zo is de oplegging van een mentale stoornis genoeg reden geweest om iemand levend te verbranden.
Een tweede voorbeeld uit onze Nederlandse geschiedenis is de aandoening van vrouwelijke hysterie. Dit is door de eeuwen heen gegeven aan vrouwen die gedrag vertonen dat nu als relatief normaal wordt gezien. Dit kan alles zijn van onzekerheid, nervositeit, slapeloosheid, verlies van lust voor eten en seks, een hogere seksuele drift en een neiging om anderen in de problemen te krijgen. Hoewel dit voor eeuwen is gebruikt om vrouwen in een maatschappelijke rol te houden, kwam dit het sterkst naar de voorgrond toen de kwestie van stemrecht naar boven kwam. Veel tegenstanders van het verlenen van het stemrecht maakte het argument dat vrouwelijke hysterie er toe leidt dat vrouwen niet geschikt zijn te stemmen. Zoals we nu weten heeft deze groep die slag niet gewonnen, maar nog steeds zijn er zij die moderne vervormingen hiervan willen gebruiken om vrouwen in een rol te drukken.
Een voortzetting in onze tijd
Ook in onze tijd worden mentale aandoeningen gebruikt door machthebbers om ondergeschikten in toom te houden. De stress die mensen ervaren in onze moderne maatschappij is veel hoger dan in eerdere tijden. Deze stress is zo hoog dat mentale problemen vrijwel onvermijdelijk zijn. Ik zie het zelf als spierpijn van je mentale capaciteit. Je bent niet afgetraind om zo veel mentale last aan te kunnen. Om dit toch dagelijks aan te gaan leidt er toe dat je overbelast raakt. Om dit op te lossen is een vermindering van lasten of een versterking van mentale capaciteit nodig. Geen van beiden leidt tot een zwakker persoon.
Ook de machthebbers van nu gebruiken mentale stoornissen om mensen in toom te houden. De oplossing voor de overbelasting geeft geen wenselijke uitkomst voor de machthebbers en dus hebben zij daar een spin aan moeten geven. Dit is gedaan door mensen die leiden onder de last onder te schikken als mentale zwakkelingen met stoornissen en aandoeningen. Mensen die geen acht uur per dag zich kunnen focussen op een taak, iets waar een mens niet op gebouwd is, krijgen het label AD(H)D. Kun je niet vroeg op staan, iets waar ongeveer de helft van de bevolking niet op gebouwd is, wordt je een nachtbraker met slapeloosheid. Kun je niet direct met iedereen buiten je directe kring omgaan, iets waar mensen ook geen aanlegging voor hebben, dan ben je autistisch. Ik zeg hierbij niet dat deze mensen geen last ondervinden van deze aandoeningen. Echter is de moderne maatschappij niet op hen ingericht. Hadden deze mensen geleefd in een tijd voor 1800, was er niet altijd een plek maar ook een noodzaak om deze mensen te hebben.
Omgaan met aandoeningen
Zelf ben ik al mijn leven lang omringd door mensen met deze aandoeningen. Wanneer deze mensen in een systeem worden gezet waarin hun natuurlijke bouw wordt gebruikt in plaats van misvormd zijn dit soms de uitblinkers. Het beste wat je daarom ook kan doen is deze mensen, indien ze dit willen, te helpen naar het vinden van een plek waar ze kunnen uitblinken. Dit betekent niet een autisten hotel, ADHD restaurant of een slapeloosheid schoonmaakdienst, maar een standaard organisatie in onze wereld. Deze mensen hebben niet de spotlight, maar een vergevende omgeving nodig. Laat ze conformeren aan de maatschappij op hun eigen termen en niet die van de maatschappij.
Zeverdung