Het thema wat ik vandaag wil bespreken is verandering. De afgelopen weken hebben vol verandering gezeten in mijn leven. Zie deze post vooral als een update, maar ook de start van iets nieuws. Veel leesplezier!
Een nieuwe woonplaats
De grootste reden dat ik in de afgelopen twee weken geen posts heb gemaakt is mijn verhuizing. Ik ben uit mijn huurappartement in Zeist vertrokken naar mijn iets grotere koopappartement in Amersfoort. De verhuizing heeft in zijn totaliteit iets minder dan twee weken gekost met alle voorbereidingen en nawerk. Ik ben zeer dankbaar voor alle hulp die is geleverd door vrienden en familie om dit snel en met weinig stress te laten gebeuren. Speciale dank aan mijn lieve vrouw voor het plannen en leiden van de verhuisdagen zelf. De chaotische natuur van een verhuisdag maakt mij snel moe en futloos, maar haar leiderschap heeft dat geminimaliseerd. Zoals ik al eens eerder heb beschreven in deze blog is een routine heel belangrijk voor mij zelf om te functioneren op een consistent niveau en dit niveau begint nu eindelijk weer terug te komen. Ook kan ik niet blijer zijn om in Amersfoort te wonen. Voor wie dit nog niet weten: ik ben opgegroeid in Leusden, waar ik meer dan 10 jaar heb gewoond en het grootste deel van mijn basisschool, mijn hele middelbare school en het begin van mijn studie heb doorgebracht. Leusden ligt net buiten Amersfoort en dus komen vrijwel al mijn vrienden uit Amersfoort en omstreken. Toen ik Zeist ging wonen raakte ik fysiek weg van deze vrienden en mijn familie. Nu ik in Amersfoort ben gaan wonen voelt het goed om weer in hun midden te wonen en ik hoop dat deze nieuwe plek een plek wordt voor veel nieuwe herinneringen. Tot ziens aan Zeist en al de mooie herinneringen, zoals de start van deze blog, de suprises met Sinterklaas, de spelletjesavonden met vrienden en familie en de basketbal vereniging. Het was een mooie twee jaar. Op naar nog meer mooie jaren in Amersfoort.
Een nieuwe opleiding
Sinds het midden van april ben ik actiever op zoek geweest naar een nieuwe opleiding. In 2019 ben ik, als student op mijn zestiende, begonnen aan de opleiding Bedrijfskunde aan het Windesheim. Dit heb ik twee jaar volgehouden totdat ik in 2021 uit huis ging wonen. Werken om mezelf te onderhouden en studeren ging niet samen en dus besloot ik om mijn studie toendertijd te pauzeren. Deze pauze is in het midden van april dit jaar veranderd naar een definitieve stopzetting van mijn studie Bedrijfskunde. Dit betekent wel dat ik op zoek ging naar iets nieuws. Al gauw werden de opties mij duidelijk. Een paar dingen spraken mij aan. Deze waren een niet-militaire functie binnen Defensie, een opleiding in ethiek en filosofie binnen de Rijksoverheid of dat waar de voorkeur uiteindelijk op is gevallen. Hoewel een soldaat-filosoof mogelijk de interessantste combinatie had gemaakt en een beroepsethicus of ‘fulltime filosoof’ van deze interesse een volwaardig beroep had gemaakt, viel de keuze toch op iets met de meeste maatschappelijke meerwaarde: docent op het voortgezet onderwijs. Specifiek in geschiedenis en aardrijkskunde. Deze keuze zal voor iemand die mij persoonlijk kent niet heel verrassend komend. Al was ik achttien in plaats van zestien toen ik van de middelbare school was afgestudeerd had ik dit waarschijnlijk direct gedaan. Mijn leeftijd had een grote factor in het niet kiezen van het docentschap na de middelbare school. Nu ik twintig ben houdt dit mij niet meer tegen en ga ik studeren om een docent te worden. Voor geschiedenis en aardrijkskunde is gekozen vanwege niet alleen mijn interesse, maar ook mijn belang bij het goed lesgeven over deze vakken. Dit zijn, samen met in mindere mate maatschappijleer/burgerschap en economie, de vakken die jongeren iets moeten leren over hoe en waarom de wereld werkt. Hoe en waarom de wereld werkt is de reden dat ik na de middelbare school interesse heb gekregen voor filosofie en theologie, en waarom ik interesse heb gehouden in geschiedenis en aardrijkskunde. Waar de andere vakken alleen van echte meerwaarde zijn wanneer je er mee verder gaat zul je altijd wat hebben aan een goede beeldvorming van de geschiedenis van de mens en de aardrijkskundige principes die onze maatschappij smeden.
Een nieuw hoofdstuk
De fysieke verhuizing naar Amersfoort en de metaforische verhuizing van het werkende leven naar een studerend leven maakt dat een nieuw hoofdstuk is aangebroken in mijn leven. Het zal nog even duren voordat mijn routine op gang is en ik weer bezig kan met de zelfactualisering die zo kenmerkend was voor de afgelopen twee jaar. Als ik één hoop mag hebben voor het komende hoofdstuk is dat deze zo interessant, vreugdevol en betekenisvol mag worden als de laatste. Hopelijk mag ik meer leren, ontdekken en creëren en blijf jij als trouwe lezer onderdeel van dit project dat bijna aan de negen maanden zit. Een nieuw hoofdstuk, een nieuw begin.
“We slaan de pagina niet om met de verwachting dat we er van af zijn, we slaan de pagina om in het weten dat we er op mogen bouwen en verder kunnen gaan”
Zeverdung
Parttime Filosoof 