Recentelijk ben ik als echte deelnemer van onze cultuur naar de twee heetste films van deze tijd geweest: Barbie en Oppenheimer. Hierover had ik eerder al geschreven, maar vandaag wil ik mijn ideeën over Barbie verder toelichten. Voor mij kwam in de uren na de film een gedachte naar boven die lang is blijven sudderen. Het is duidelijk dat Barbie een feministische toon wilde aanduiden en dat is ook goed gelukt. Echter is de belangrijkste vraag die de film stelt onbeantwoord gebleven. Over deze graag wil ik graag een expositie schrijven. De vraag luidt: Wat dient feminisme of vrouwen in het algemeen te doen om haar doelen te bereiken?
Grote spoilers voor de wereldopbouw van Barbie en milde spoilers voor het verhaal van Barbie.
Een vraag naar oplossingen
Barbie laat de wereld van Barbie-land zien, een liefhebbende matriarchaat waar vrouwen het gezag hebben in publieke en persoonlijke relaties. De mannen zijn voor hun persoonlijkheid compleet afhankelijk van de vrouwen. Alles is ‘perfect’. De illusie wordt gebroken door de interactie met een echte filosofische vraag: ‘Denken jullie wel eens over doodgaan?’
De film is een geweldige film voor mensen die verrast willen worden door filosofie terwijl er gelachen kan worden. Hoewel de film geen definitieve antwoorden geeft op de zelf gestelde vragen, gaf het mij wel een interessante gedachte. Deze kwam ook na wat te hebben gelezen en gesproken met mensen over de film. De vraag was: Wat is er nodig om onze wereld meer als ‘perfect’ Barbie-land te maken? Omdat duidelijk werd in de film dat de mannen met hun eerste kans tegen het matriarchaat gingen vechten zal het moeilijk worden om in te beelden dat mannen de verandering zullen voortzetten. Hierdoor veranderde de vraag: Wat is er nodig van vrouwen om onze wereld meer als ‘perfect’ Barbie-land te maken? Dit is een interessante vraag voor hen die stellen dat sociale verandering nodig is om onze huidige problemen op te lossen, ofwel de feministen. Omdat de verandering hier gaat om een overgang van mannelijke dominantie naar vrouwelijke dominantie is dit een belangrijke vraag voor feministen in hun plan van aanpak voor het verbeteren van onze maatschappij.
Een vraag naar voorbeeldig gedrag
Iets wat duidelijk werd in de film is dat alle Barbies geen vrije wil van denken hadden. De matriarchaat was ingebouwd in hun verstand dus om überhaupt te denken dat het anders kon was er invloed nodig van buiten Barbie-land. De regels waarbij ze leefden in Barbie-land waren simpel. Vrouwen waren het focale punt van de werkingen van de maatschappij. Vrouwen zijn de enige die posities van erkenning en macht konden innemen. Ook zijn vrouwen coöperatief en is er geen competitie voor mannen, status of eigendom. Mannen zijn een-dimensionaal in elk aspect van hun leven. Elke man had een aangeschreven liefdes interesse en week hier niet van weg. Ook hadden ze een aangeschreven functie waar ze niet van konden wijken. De regels zorgen er voor dat mensen niet vrij kunnen leven maar dat stabiliteit en algemene tevredenheid hoger lag dan bij ons in de echte wereld. Hoewel niet realistisch om in te voeren is er iets voor te zeggen voor vrouwen om zich te gedragen naar de regels van Barbie-land. Dit betekent om niet in competitie te staan voor mannen, monogamie te bevorderen en andere vrouwen in hun waarde te stellen, drie essentiële bouwstenen van Barbie-land. Dit maakt de eerste helft van de maatschappij klaar om naar Barbie-land te transformeren. Voor de andere helft is samenwerking nodig met mannen.
Een vraag naar samenwerking
Laten we eerlijk blijven, met een oorlog zullen vrouwen geen matriarchaat kunnen instellen. Hiervoor zijn de biologische verschillen tussen mannen en vrouwen te voordelig voor mannen. Een meer subtiele en daarmee betere manier om een matriarchaat in te stellen is om mannen tegen elkaar op te zetten om het in te stellen. Als iedere vrouw, en dat is niet zo, een matriarchaat zou willen hebben is het nog steeds nodig een groot deel van de mannen mee te krijgen om er iets van te maken. Maak het voor mannen aantrekkelijk om het in te stellen en je hebt een recept voor succes. Hiervoor is het nodig om wat concessies te doen naar de mannen. Voordelen laten hangen aan monogamie, afhankelijkheid en onderdanigheid zijn nodig om mannen te overtuigen. Hierdoor zullen mannen zich geroepen voelen om dit instellen. Dit heeft al eerder plaatsgevonden in de menselijke geschiedenis en kan hierdoor realistisch gezien gebeuren. Wat niet werkt is openlijke rebellie, verafschuwing en conflict. De enige manier om het van nature minder dominante sekse te laten heersen in coöperatie en samenwerking.
Kies jij optie A en zullen je inspanningen tevergeefs blijven, of kies je optie B zodat misschien niet jij maar de generaties na jou hiervan de vruchten mogen plukken?
Zeverdung
Parttime Filosoof 