Een basis van voorzieningen

Vandaag wil ik het hebben over iets dat iedereen aanspreekt. Er zijn namelijk bepaalde voorzieningen die iedereen gebruikt en nodig heeft. Zuurstof, voedsel, water en onderdak zijn allemaal basisvoorzieningen voor het bestaan van een mens. In onze moderne tijd in Nederland zijn daar veel dingen bij gekomen. Denk aan onderwijs, gezondheidszorg, publieke veiligheid en infrastructuur. Bijna iedereen vind dat het voorzien van deze dingen in het basispakket van de overheid valt. Daarom zien we ministers met ministeries voor al deze belangrijke zaken. Toch is er een vraag die recent waar meer naar voren komt als we praten over deze publieke sfeer: hoe moet de overheid hier invulling aan geven?

Verantwoordelijk vanuit het volk

Het volk heeft een mandaat gegeven aan de overheid om in bepaalde dingen te voorzien. Veel van voorgenoemde onderwerpen vallen hieronder. Toch is de omvang vaak een besproken onderwerp als we kijken naar de randzaken. In het onderwijs, is het nodig dat de overheid een onderwijs reis tot en met het hogere onderwijs financiert? In de gezondheidszorg, moet de overheid hulp bieden bij preventieve zorg en gezondheid? De antwoorden op deze vragen over omvang gaan vaak hand in hand met iemands kijk op hoe groot een overheid überhaupt dient te zijn. Ieder heeft hierin een eigen idee en invulling op basis van iemands neigingen naar liberalisme, communiteit of simpelweg je eigen economische positie. Wat de reden ook is, jouw mening heeft invloed op beleid. Het is duidelijk dat er vooral nu wordt gekeken naar de politiek om een oplossing te bieden na een lange tijd van groeiende problematiek. Bijna elke partij heeft als ambitie de overheid te versterken om de problemen op te lossen, ook de traditioneel liberale partijen. Hierom is het dus extra belangrijk te kiezen voor hen die de juiste aanpak hebben.

Kapitalisme en een ander oogmerk

De grootste probleem dossiers hebben allen een gedeeld beleid wat kenmerkte voor de afgelopen jaren: marktwerking. De zorg, woningbouw en klimaat. Deze dossiers hebben de afgelopen jaren veel marktwerking gekregen en toch zien we dat veel mensen ontevreden zijn over de resultaten. Nu wil ik hier niet zitten vertellen dat het kapitalisme een slecht economisch systeem is, ik wil alleen de ontwikkelingen bekijken zoals ze gebeuren en mijn mening daarover geven. En de trend tegen marktwerking is te zien. Bij de woningnood word al gepraat over oplossingen in de volkshuisvesting in plaats van oplossingen in de woningmarkt. Zelfs de typische kapitalistische partijen zijn kritischer geworden over de marktwerking in deze sectoren. Daar zou ik een oorzaak bij willen toevoegen die verantwoordelijk staat voor de problemen die we zien. Het winstoogmerk in deze sectoren neemt veel van de mogelijkheid tot voorzien van de overheid weg. Dit is niet de enige reden dat veel zorg in de regio, de geestelijke gezondheidszorg of de bouw van huizen voor starters er op achter uit is gegaan, maar het is wel een reden dat er tot nu toe weinig actie is geweest vanuit de overheid om de problemen op te lossen. Ik benoem dit apart, omdat de marktwerking en het winstoogmerk echt twee verschillende onderwerpen zijn. Als we de marktwerking weg halen, zoals de meeste partijen willen, maar het winstoogmerk er in laten is het nog maar de vraag hoe effectief al de maatregelen zullen treffen.

De vraag komt hierbij uiteindelijk neer of het nodig is dat we Nederland als een bedrijf of als een stichting willen inrichten. Wij als de kiezer hebben deze keuze en worden gevraagd om deze overweging te maken.

Zeverdung